سوار بر نسیم

                چو بوی رازقی

                می گذرم از هر کویی

                                           برزنی

سرای آشناییست ، آشنا

                          آری

                          آشنا

همچون رخ یار در دیده عاشق

                          آیا سرای عشق همین جاست؟

از شبنم گذشتم

                 از دل نگاه

                                سلام

جاری شدم

             چون چشمه در جویبار

              مسیر آشناییست

                          آیا این ره را سرنجامیست ؟

ندا آمد

چشمه را جز جاری شدن

                           جوی شدن

                                            دریا شدن

                                           چاره ای نیست

دریا شدن ؟

           آری

این است پندار روشن نور از روزن پنجره ...

ز سراپرده ی گل

                     نغمه و نوای بلبل

                                                کجاست نشانی

هر دم از این باغ

                      گذرانم نفسی

                                                نگاهی

از پی گیسوی پریشانی

                       در خاطره ی جاری شدن

                                                همره جوی

                                                 رها شدم

به دیده

                       دیدم

                                                 سراپرده ی گل

به شنیده

                       شنیدم

                                                 نغمه و نوای بلبل

ز ناوک مژگانت

                             این دل برون فتاده

با ناز و هر کرشمه

                             با آه و نا له،فریاد

                            این دل فتاده بر خاک

سردی و سرسختی،جانان

                           خونین جگرم ساخته

سایش هرلحظه،ریزش هر قطره

                         دل را،تا سر حد مرگ رسانده

عزیز دل،یک دم

                         بنشین وکن نظاره

گر عاشقی کفر است

                         ز کیفر کفر،چه باک است

این ره،که می روم من

                         پررهروست،محبوب

مجنون ز عشق لیلی

                         فرهاد ز عشق شیرین

باشد که روزگاری

                          آن روز که من نباشم

چو بنگری بر خاک

                           جز این دل،هیچ نبینی

؛آن روز دیری نپاید

                           آن روز دیری نپاید؛